Mijn verhaal

Iedereen heeft zijn of haar eigen verhaal als het gaat om de strijd tegen de voorgenomen 380KV verbinding. Hieronder vindt u de verhalen van een aantal Oosterhouters, die aangeven welke beleving zij hebben bij Oosterhout, het landschap de Open Linie en bij de plannen van het Ministerie van Economische Zaken en Tennet om onherstelbare schade aan te richten aan dit landschap en het woongenot.

Ivo Naninck
7 april was het dan zover. Om half 3 in de middag vertrekken we, vereniging 380kVOosterhoutNEE, met een touringcar met zo’n 50 mensen aan boord naar Den Haag. Daar vindt van 17:00-19:00 een debat plaats tussen de Vaste Kamercommissie Economische zaken en minister Henk Kamp, over de planologische vergissing om een 380kV hoogspanningstracé aan te leggen dwars door onze mooie natuur. Aangekomen in Den Haag in het gebouw van de Tweede Kamer, lijkt het alsof we een vliegreis gaan maken. We krijgen eenzelfde security check als op vliegvelden, met als dat verschil dat de scan naar metalen voorwerpen strenger is dan op vliegvelden, zo zei een security functionaris. Ik vraag mij dan af waarom dat op vliegvelden minder streng zou zijn, maar dat terzijde…. Eenmaal de broekriem en schoenen weer aan, togen wij naar de Groen van Prinstererzaal, waar het debat zal plaatsvinden. Ik nam een slok uit het flesje frisdrank dat ik bij me had en al vrij snel stond er een security man voor mij die mij sommeerde mijn fles buiten de zaal te brengen. “Wij willen niet het risico lopen dat wanneer de emoties oplopen, er met flessen gegooid kan worden! Heeft u het bord bij de security controle niet gezien?”, zo werd mij gezegd. Op mijn reactie “Nee, dat bord heb ik niet gezien. Moet ik dan ook maar mijn schoenen buiten zetten?”, schoot de man toch zichtbaar in de lach, al wilde hij dat niet laten merken.
Hoe het debat is verlopen en wat er is toegezegd, heeft u breed in de media kunnen zien. De minister laat een onafhankelijk onderzoek doen naar alle aangedragen alternatieve tracés. De tracés die geschikt worden bevonden zullen vervolgens in de MER (Milieu Effect Rapportage) worden meegenomen. Om 19:00 uur wordt de vergadering gesloten. Wij krijgen nog een compliment van de voorzitter dat we, ondanks dat velen ongetwijfeld iets hadden willen zeggen, of zelfs roepen, we geen woord hebben gesproken, waardoor de vergadering ongestoord heeft kunnen plaatsvinden. Tevens was men wel onder de indruk van de zeer grote opkomst, al werd dat niet met zoveel woorden gezegd. Samen met mensen uit andere gemeenten zat de publieke tribune met zo’n 100 mensen aardig vol. Na afloop scoren een aantal mensen nog gauw
even een frietje en/of snack bij de FEBO net bij de uitgang van het gebouw van de Tweede Kamer, alvorens de terugweg te aanvaarden. Rond 21:00 waren wij weer terug in Oosterhout. En nu maar zien hoe het onafhankelijk onderzoek gaat uitpakken. Ondertussen strijden wij verder!!! 

Melde van de Vorstenbosch:

Samen met Paul en onze twee jongens van 4 en bijna 2 jaar, wonen we sinds 3 jaar in Oosterheide. Vanuit het drukke Den Haag besloten we te verhuizen; terug naar het zuiden, heerlijk dichtbij een prachtig bos, naar een rustige groene wijk waar onze kinderen veilig en beschermd zouden kunnen opgroeien.

De gewijzigde plannen van het ministerie van EZ en TenneT baren ons nu grote zorgen! Niet alleen omdat “ons mooie bos”, waar we zo graag in wandelen, spelen en de natuur ontdekken, moet wijken. Nog meer zorgen hebben we als ouders over de (lange termijn) effecten van de elektromagnetische straling op de gezondheid van onze kinderen. Zowel ons huis als de school bevinden zich op een steenworp afstand van het geplande tracé.
We vinden de plannen echt te gek voor woorden, kunnen er met onze pet niet bij en zijn dan ook vastberaden om er binnen onze mogelijkheden alles aan te doen om te voorkomen dat deze onverantwoorde plannen worden gerealiseerd. We zijn erg blij dat er een vereniging is die samen met ons en vele anderen alles op alles zet om te voorkomen dat deze elektriciteitsmasten er komen.

Annie Toscano Rutten:

Laat me dicht bij mijn gevoel blijven. Toen ik voor het eerst van de voorgenomen tracé wijziging hoorde, dacht ik: dit kan niet. Hier moeten we iets tegen doen .
Op de allereerste plaats omdat de overheid niet zo met mensen om mag gaan: we wonen in een democratisch land en verwachten van de vertegenwoordigers die wij ons vertrouwen hebben gegeven, een zorgvuldige en transparante aanpak. Iedereen en alles negeren en geen verantwoording afleggen is wat nu gebeurt en dat kan echt niet. Dit voedt de gedachte dat hier iets goed mis is. Immers alles wat is opgebouwd wordt weer afgebroken; de natuur wordt gesloopt, mensen en bedrijven komen in een onzekere situatie terecht en daarmee wordt de vraag steeds indringender: wat is de noodzaak? Niets is nog bewezen:  meer energie nodig? windmolenparken duurzaam? Stralingsgevaar?
Wat voor mij vast staat is dat wij als individu dit niet hoeven te nemen. Daar ga ik voor samen met anderen.

Nora Bernhardt:

Ik woon nog niet lang in Nederland.  Eindelijk heb ik met mijn gezin een mooie plek gevonden om te wonen, vlak bij de bossen. Mijn kinderen spelen in de bossen  en ik wil niet dat zij strakjes onder  hoogspanningsmasten moeten spelen. Verder moet ik zeggen dat het in mijn  twee thuislanden, Duitsland en Luxemburg, volstrekt ondenkbaar is, dat hoogspanningsmasten zo vlak bij een bebouwde kom geplaatst worden. Wetenschappelijke studies wijzen op grote gezondheidsrisico’s. Ik kan het niet verdragen belasting te betalen voor projecten die de kans op leukemie bij mijn kinderen vergroten, die nog andere gezondheidsrisico`s met zich meebrengen en die mijn gezin financieel dreigen te ruineren. En dat voor zakelijk en politiek gewin van TenneT en EZ! Ons belastinggeld moet in andere en betere alternatieven geïnvesteerd worden.

Henriëtte Stuurman

We moeten uit alle macht proberen de natuur rondom Oosterhout in stand te houden zodat alle inwoners kunnen blijven genieten van een waardevol stuk natuur. Het zou toch te gek zijn dat de ene minister probeert de natuur te beschermen en dat de andere minister er dwars doorheen dendert. Met name Landgoed Oosterheide, een belangrijk onderdeel van het Landschapspark De Open Linie,  zal onherstelbare zware schade oplopen door het voorgenomen plan.  Hoe kun je hiernaast als minister je ogen sluiten voor de schade aan landhuis Oosterheide en de boerderij? Beide vallen onder Rijksmonumenten!

Al meer dan 40 jaar genieten wij van onze nabije natuur. Vroeger speelden de kinderen daar en hielden we speurtochten om ze bewust te maken van natuur. En nu willen volgende generaties ook met hun kinderen daar vertoeven, of grootouders met hun kleinkinderen.

Als je ervoor open staat is er veel moois te zien. In de verte lopen de reeën,  in juni vinden we de rietorchis, kikkers duiken de poelen in als je naderbij komt, buizerds zweven gracieus door de lucht en als de herfst nadert, of eerder, als het nat is, duiken prachtige paddestoelen op, waaronder unieke soorten. 

Kortom, ik blijf hopen dat het de gemeente, in samenwerking met de diverse actiegroepen, zal lukken het immorele en onzinnige plan van de zuidelijke variant van het 380kV-tracé, waarbij mogelijke gezondheidsrisico’s worden gebagatelliseerd, van tafel te krijgen.

In de natuur kunnen we even bijtanken om het hoofd te kunnen bieden aan een druk leven en een overvolle agenda.

P1160322   _MG_2137

U kunt hieronder uw verhaal vertellen:

2 reacties op Mijn verhaal

  1. Fiona van hout schreef:

    Ons verhaal;Jaren lang zijn wij op zoek geweest in Nederland naar een plekje voor ons gezin waar je nog kan genieten van de natuur, dieren en kleine dagelijkse dingen die in de hectiek van de dag weleens worden vergeten. Onze zoektocht ging zelfs naar het buitenland omdat er in nederland gewoonweg zoveel drukte aan infrastructuur is dat we zochten naar een speld in een hooiberg voor ons gevoel…. Maar daar was het dan; de bijna 100 jaar oude tuinderswoning van landgoed Oosterheide rijksmonument in beschermd gebied)
    gelegen tussen Oosterhout en Breda. Daar zouden wij de komende jaren kunnen genieten van het buitenleven. Deze markante en unieke lokatie, hebben wij gemerkt, is voor veel wandelaars, fietsers, ruiters en andere
    passanten een herkenbare plek en wordt gezien als uitvalsbasis om te genieten van een prachtig bosrijke omgeving. Blijer als een kind kon je ons niet maken. Kinderen buiten spelen, hutten bouwen, seizoenswisselingen meemaken, dieren de
    Ruimte geven, kletspraatjes rond het kampvuur, natuur beleven en Sterker nog, dit ook kunnen delen met anderen;
    Al snel kwam ook vanuit ons werkveld de vraag om dit met kinderen te delen die opgroeien tussen muren, afgekaderde speeltuinen, heel de dag binnen zitten en ook gewoon vies willen worden en buiten willen spelen totdat je dan weer bekaf naar huis gaat. Want
    Waar kun je nog Reetjes kijken, kastanjes rapen, takken struinen, kikkers spotten in de anton pieckpoel, met eikels fluitjes maken of bedenk zelf eens wat? Wij zien het iedere dag aan de hoeveelheid genieters van dit bos, Mensen hebben niet veel nodig en Alles kan op dit unieke plekje voor iedereen; voor de bewoners van oosterheide, kinderen, basisscholen, bedrijven, verenigingen, imkers, wandelaars, ruiters, hondenbezitters, moestuinliefhebbers, levensgenieters,vogelspotters, Troostzoekers, fietsers en dan hebben wij het nog niet eens over de hoeveelheid aan dieren, historische verschijnselen oa van de kalbergen , de bijzondere Flora. En toen de palen…. Nou een Lang verhaal kort, Die palen komen er niet, er is natuurlijk geen ruimte voor!

    Groet uit het “Bosleven”

  2. Karin & Noël schreef:

    Langs de Lange Dreef zag ik de hoge bomen staan …..

    Wij zijn Karin en Noël en we hebben sinds 6 jaar een vakantiewoning aan de rand van camping De Eekhoorn op een van de meest idyllische plekjes die je maar kan wensen.

    We hebben een vlonder gebouwd, van waaraf we een geweldig uitzicht hebben over de Lange Dreef. In het weekend zie je daar joggers, wandelaars, ruiters en fietsers genieten van dit schitterende landschap en achter de laan met zijn hoge statige bomen zie je de golfers zich concentreren op hole-7. Op een zomeravond kan je hier zomaar een ree voorbij zien rennen of een vos zien sluipen door het hoge gras en in de winter zie je hier meer dan 30 verschillende soorten vogels. Op deze plek voel je je ver verwijderd van het drukke alledaagse leven in de stad en heb je het gevoel dat de tijd heeft stilgestaan.

    Het gebied tussen de Eekhoorn en camping het Haasje is een prachtig gebied, met afwisselend weilanden en bos. Afgelopen voorjaar heb ik langs de rand van het bos nog zo’n 15 reeën geteld. Ook tref je hier regelmatig vossen, buizerds en uilen en als je geluk hebt, zie je hier zelfs zwarte reeën. Die zijn in Nederland behoorlijk zeldzaam. Wat ook bijzonder is, is het veld met wilde Lupine. Waar vind je nog zoiets moois?

    Het huisje en vooral de omgeving is voor ons dus van onschatbare waarde geworden en we voelden ons zeer rijk en gelukkig met deze paradijselijke plek.

    Totdat ons plezier bruut werd verstoord door de verhalen over de hoogspanningsmasten. Het heeft lang geduurd voordat we wisten waar de leidingen precies zouden komen. De allesbehalve klantvriendelijke campingeigenaar (het enige minpuntje hier) zwijgt in alle talen en weigert zijn klanten te informeren.

    We zijn behoorlijk geholpen door de informatie die we van de actiegroep kregen en intussen weten we exact waar de leidingen komen. Waar we enorm voor vreesden is helaas werkelijkheid. De leiding loopt op slechts enkele meters afstand van ons huisje. We zitten midden in de stralingszone. Weg idyllisch plekje, weg mooi uitzicht, weg huisje.

    Het blijkt dat een vakantiewoning geen “gevoelige bestemming” is, dus we kunnen helaas niet rekenen op enige schadevergoeding. Karin heeft bovendien een pacemaker en we hebben gelezen, dat de elektromagnetische straling van de hoogspanningsleiding een pacemaker kan ontregelen. Dus als er straks stroom op de kabel staat, kunnen we hier niet meer komen.

    Verkopen kunnen we het huisje niet, want er is geen markt voor een vakantiewoning onder een hoogspanningsmast. Maar bovenal, waar vinden we nog zo’n mooi plekje als dit?

    Kortom, we zouden zwaar gedupeerd zijn met de komst van de 380Kv leiding, maar we zijn vooral ook enorm bezorgd over het schitterende gebied tussen de camping De Eekhoorn en camping Het Haasje. Het kan toch niet zo zijn, dat hier straks geen zwarte reeën meer leven en in het voorjaar de wilde Lupine niet meer bloeit.

Reacties zijn gesloten.